|
امام علي (ع)اسوه زهد و پارسايي است و هرچه در وصف آن بزرگوار گفته شود قطره اي از درياي بيكران وجود ايشان را نمي توان بازگو نمود .در روايات بسياري آمده است كه آن حضرت در طول سال ،روزهاي بسياري را روزه مي گرفتند و شبها دل به معبود سپرده و عاشقانه با او راز و نياز مي كردند .
حضرت در خطبه 110 نهج البلاغه پس از برشمردن آثار ايمان به خداوند يكتا، به برخي تكاليف مسلمانان اشاره مي کند.ايشان برپا داشتن نماز را آيين امت اسلامي،پرداختن زكات را تكليف واجب الهي ،حج را نابودكننده فقر و شستشو دهنده گناهان برمي شمارند و از روزه ماه رمضان به عنوان سپري در برابر عذاب الهي ياد مي كنندو مي فرمايند:
"صوم شهر رمضان فانه جنه من العقاب "(1)
"همانا روزه ماه رمضان سپری است در برابر عذاب الهی"
درهای رحمت الهی در ماه مبارک رمضان گشوده است بنابراین انسان دانا در این ماه با انجام اعمالی که موحب رضایت الهی می شود ، می تواند ضمن انس گرفتن با معبود روح و جان خود را به زیور ایمان آراسته نموده و نظر لطف حضرت حق را برای خود به ارمغان آورد.بدیهی است مراد حضرت از روزه ای که سپری در برابر عذاب الهی است صرفا امساک از خوردن وآشامیدن نیست، بلکه روزه ای است که طراوت و شادابی روح را به همراه دارد و موجب ارتباط قلبی و همیشگی روزه دار با خدا ی یکتاست نکته ای که در احادیث بعدی منقول از حضرت در ادامه می آید.
در خطبه قاصعه كه يكي از خطبه هاي طولاني حضرت است ،ايشان در كنار نكوهش ارزشهاي جاهلي ،به زيباترين بيان فلسفه احكام نوراني اسلام را تبيين مي نمايند.پرهيز از در افتادن در دام شيطان ،خودداري از كبر و غرور و خودپسندي،برپاداشتن اعمال عبادي از جمله حج ،نماز،و روزه توصيه هاي فردي و اجتماعي فراواني را برای مخاطبان مطرح مي نمايند .
ايشان مي فرمايند :خداوند بندگانش را با نماز،زكات و تلاش در روزه داري حفظ كرده است تا اعضا و جوارحشان آرام و ديدگانشان خاشع و جان و روانشان فروتن و دلهايشان متواضع باشد. در ادامه همين خطبه آمده است :"و روزه گرفتن و چسبيدن شكم به پشت عامل فروتني است" "ولحوق البطون بالمتون من الصيام تذللاً(2)
در یکی از حكمتهای نهج البلاغه حضرت براي هرچيزي زكاتي را بر مي شمارند و زكات تن را روزه مي دانند"لكل شي زكاة و زكاه البدن الصيام "(3)
ادامه مطلب
+ نوشته شده در دهم شهریور 1388
ساعت 15:35 توسط علی هاشمی
|
|
