|
یکی از مشخصه هایی که برای روزنامه ها و سایر رسانه ها برشمرده اند نگاه انتقادی خبرنگاران و روزنامه نگاران به وضعیت جامعه می باشد .این شاخص که به ویژه در کشورهای جهان سوم با شدت و حدت بسیار هم از ناحیه مخاطبان و هم از ناحیه دست اندرکاران رسانه ها دنبال می شود و حتی توسط برخی استید دانش ارتباطات مورد تاکید قرار می گیرد.
نگاه نقادانه از جهاتی خوب و برای جامعه مفید است اما اگر به مرز تخریب و سنگ اندازی برسد و نگاه ملی اصحاب رسانه به پیشرفت جامعه را در برنداشته باشد. چه بسا موجب رواج تنگ نظری ها و رکود در حرکت جامعه خواهد شد. بسا انتقاداتی که از سوی رسانه ها مطرح می شود برخواسته از نگاههای شخصی و اغراض صنفی و گروهی می باشد و جز تشویش اذهان حاصلی ندارد .کشورهایی چون کشور ما که حرکت رو به جلو را آغاز کرده ایم مستلزم نگاهها و قلمهای آینده نگر ی است که ضمن توجه به چشم انداز آتی کشور , برنامه های مسوولان را زیر نگاه تیز بین خود قرار داده و چنانچه فردی بر مدار چشم انداز حرکت نکند به وی تذکرات مشفقانه داده وخطای او را متذکر شوند .رسانه های جهان سومی عرق ملی گری را باید در مردم کشور خویش ایجاد نمایند و از نا امید کردن یک نسل بپرهیزند زیرا هرچه درجهت خلاف این امر حرکت نمایند مقصود کشورهای پیشرفته را دنبال خواهند کرد .
صاحبان کالاو خدمات در کشورهای مدرن به جهان سومی ها آموزش داده اند که روزنامه نگار وخبرنگار موفق کسی است که نگاه انتقادی به تمامی اجزای جامعه اش داشته باشد حتی به پیشرفت ها و کارهای مثبت جامعه شان باید به دید منفی نگاه کنند .متاسفانه القائاتی از این دست بر روی نویسندگان رسانه های جهان سوی تاثیر گذار بوده است .
براستی چرا نباید پیشرفت های یک جامعه از زبان رسانه های آن کشور بیان شود ؟آیا ترسیم افقی نوید بخش و تقویت روحیه مردم برای کار بیشتر و رسیدن به آن روزنامه نگاری نیست ؟چه نهادی باید باورهای مردمی را تقویت کند تا کشورهای جهان سومی از تو سری خوری و تحقیر نجات یابند و وارد رقابت با کشورهای صنعتی شوند ؟آیا جز رسانه ؟
متاسفانه به ما آموخته اند که روزنامه نگاری در کشورهای کمتر توسعه یافته چند شاخصه داردکه اگر اینها رعایت نشود کار غیر حرفه است و قابل توجه نیست .:
-نگاه منفی و منتقدانه به هر حرکت ایجاد شده در جامعه ولو حرکات و اقدامات مثبت
-بی توجهی به پیشرفت های دولت در طرح ها و برنامه ها
-نا امید کردن مردم به آینده و ترسیم جامعه ای خموده و بی تحرک و توسری خور
-مخالفت با وصع موجود جامعه تحت هر شرایطی
-و.......
+ نوشته شده در هفتم آذر 1385
ساعت 15:7 توسط علی هاشمی
|
|
