تا کنون از زوایای مختلف به روابط عمومی نگریسته شده  و جایگاه آن را در سازمان و در نظر مردم و مدیران مورد کنکاش قرارداده اند. از پرسنل روابط عمومی گرفته تا نگاه مدیریت کلان سازمان به این واحد و نگاه کارکنان به روابط عمومی سخن بسیار رانده شده است .جالب آنکه قریب به اتفاق افرادی که در این زمینه اظهار نظر کرده اند ؛ چه درمقام مسوول و یا غیر مسوول صرفایا بیان مشکل کرده اند ویا شنونده  مشکل بوده اند .

در کشور ما ثابت شده تا روزی در تقویم مناسبتها ی سال به نام یک قشر و یا گروه نامگذاری نشده جامعه توجه جدی به آن نشان نداده است .هرساله در روزخبرنگار که چند سالی است به پاس زحمات این عزیزان برگزار می شود شاهدم که دوستان خبرنگار ، شهید صارمی را دعا می کنند و طالبان را مصداق عدو شود سبب خیر می دانند .شهادت این خبرنگاربهانه ای شد تا روزی به عنوان روزخبرنگار در تقویم مناسبتها جای گیرد .خوشبختانه از آن زمان تاکنون علاوه بر توجه دست اندرکاران مسوول به این قشر ، قوانین خوبی نیز از جمله سخت و زیان آوز شناخته شدن حرفه خبرنگاری و .. به تصویب رسیده ایت .

با این توصیف جا داردنهادهای مختلف و دست اندرکار حرفه روابط عمومی نیز روزی را به نام روز روابط عمومی پیشنهاد دهند تا شاید گوشه چشمی از سوی مسوولان به این واحد ارزشمند سازمان صورت گیرد .چرا که پویایی سازمانها به پویا نمودن این واحد وتوجه کردن به جایگاه حقیقی  ان در سازمان وابستگی تام دارد امری که تقریبا در بساری از سازمانها نادیده گرفته می شود و مدیران از طرق انحرافی به دنبال پویایی سازمان خویش می گردند .بنابراین تا روزی به نام روز روابط عمومی در تقویم مناسبتها قرار نگیرد نباید انتظار داشت  صاحبان اندیشه و بیش از همه  صاحبان قدرت در سازمان ها و نهادها  به فکر حل مشکل این واحد و کارکنان آن باشند .و لذا کارکنان ای حوزه همچنان باید برای مشکلات جزئی در این واحد ها دست و پنجه نرم کنند .

چند روز پيش يكي از كارمندان مرا به تحريريه فراخواند .متوجه سر و صداي چندين نفر كه لباس مشكي برتن داشتند شدم آنها آنچنان عصباني  بودند كه در ابتداي امر كسي را ياراي مقابله با آنها نبود .آنها فضاي تحريريه را متشنج كرده بودند و  فقط به دنبال مسوول روزنامه و خبرنگار حوادث روزنامه بودند .به هر ترتيبي كه بود به كمك برخي از مسوولان به اتاقي راهنمايي شدند و حرف دل خود را مطرح كردند .

قضيه از اين قرار بود كه يكي از دوستان خبرنگار خبري را درج كرده بود كه درآن اشاره به خود سوزي يك مرد داراري اختلال حواس و احيانا معتاد شده بود .خانواده داغدار ازاين خبر براشفته بودند و آن را سراسر كذب مي دانستند تألمات روحي و نيش وكنايه هاي برخي نزديكان نيز انها را به آمدن به دفتر روزنامه ترغيب كرده بود و تلاش داشتند با ايجاد سر وصدا و رعب و حشت و در مواردي ناسزاگويي به خبرنگاران و مسوولان روزنامه احقاق حق نمايند .اگرچه اقدام آنها ناردست بود و با دخاالت پليس مجبور به ترك دفتر روزنامه شدند اما اين رويداد دو نكته را برايم مطرح كرد

اول آنكه اگر ادعاي آنها حقيقت دارد وبر متوفي چنين اتهاماتي وارد نيست هزينه  اين هتك حرمت را چه كسي بايد بپردازد و آيا با درج يك توضيح يا اصلاحيه مي توان براي شخصي آبرو خريد ؟و آيا لازم نيست قانون براي چنين مواردي جدي تر برخورد داشته باشد ؟(ناگفته نماند كه علاوه بر اشتباه خبرنگار گاهي اوقات منابع خبري همچون قضات و نيروي انتظامي ممكن است گفته هاي خود را تكذيب كنند و خبرنگار را دچار دردسر نمايند كه درمورد اخير هم چنين اتفاقي رخ داده بود .)

نكته دوم آنكه ذكر همين يك مسأله كافي تا به پراسترس بودن شغل خبرنگاري پي برد .براستي اگر آين افراد عصباني خبرنگار مربوطه را مي يافتند چه به روز او مي آوردند .؟و آيا مواجه شدن با اين قبيل حوادث دل شير نمي خواهد؟

مؤسسه بین المللی ایمنی خبر تحقیقات وسیعی را برای بررسی علت مرگ و كشتار خبرنگاران در سطح بین المللی به راه انداخته است. در این تحقیق جامع علل افزایش خطر جانی برای روزنامه نگاران در سطح وسیع جهانی در یك دهه گذشته و خصوصاً در چند سال اخیر مورد بررسی قرار خواهد گرفت. این تحقیق كه اولین نمونه جدی در نوع خود است پس از بررسی علتها، راهكارهایی را در سطح وسیع جهانی برای مهار خطراتی كه در كمین روزنامه نگاران است ارایه می كند و سپس به این موضوع خواهد پرداخت كه چگونه می توان بدون آن كه خللی در فعالیت روزنامه نگاران پدید آورد آنها را بیش از پیش در چتر حمایت قرار داد. این تحقیق توسط كمیته ای متشكل از چندین كارشناس امنیتی و روزنامه نگاری انجام خواهد شد. این كمیته در نظر دارد كلیه سازمانهای خبری، روزنامه نگاران، گروههای حمایت از روزنامه نگاران، و نظرات كارشناسان را در این زمینه مورد بررسی قرار دهد. اولین نشست اعضای آن كمیته برای سازماندهی این تحقیق در دانشگاه لندن برگزار شده است.

يكي ديگر از نظريه هاي كولي نظريه ارگانيك او مي باشد  و معمولا كولي را در رديف جامعه شناسان ارگانيك نيز قرار مي دهند البته نظريه اي كه او ارايه داده متا ثر از نظريه ارگانيك آلبرت شافله نويسنده "ساختمان و زندگي هيأت هاي اجتماعي "مي باشد .

اسپنسر يكي ديگر از نظريه پردازان ارگانيك معتقد به روابط زيست شناختي ميان اجزاي جامعه بود اما كولي برخلاف او هدفمند بودن فراگرد هاي اجتماعي را مورد تاكيد قرار مي دهد و مي گويد"هرگاه ما جامعه را به عنوان يك ارگانيسم مطرح مي كنيم مراد ما اين است كه جامعه مجموعه اي از انواع فراگرد ها را شامل مي شود كه هر يك از آنها بر اثر عمل متقابل با فراگرد هاي ديگر زنده و بالنده است .اين فراگردها كل يكپارچه هاي را مي سازند كه هر آنچه در يكي از اجزاي آن پيش آيد بر بقيه تأثير مي گذارد . جامعه بافت گسترده اي از فعاليت هاي متقابل است .او ضمن مخالفت اصولي با فرد گرايي حيات يك انسان را درگرو تعامل با ساير اجزاي جامعه مي داند ."(1)

نظريه ارگانيك كولي به نظر بنده در درون يك سازمان نيز مصداق عيني دارد .مهمترين ويژگي نظريه او بر خلاف نظريه اسپنسر اين است كه موجب تمايز بين بخشي نمي شود و اينگونه نيست كه بخشي خود را قلب وبخشي مغز و بخشي ديگر چشم و... بداند .بر اساس نظريه كولي تمام اجزاي يك سازمان همچون حلقه ها ي مرتبطي هستند كه در اثر تعامل و كنش متقابل آنها رشد سازمان تأمين مي گردد و چنانچه اين تفكر در درون يك سازمان به صورت فرهنگ درآيد كمتر شاهد برخورد نيروهاي صف وستاد در سازمان خواهيم بود .

با بهره گبري از اين نظريه مي توان از روابط عمومي به عنوان هماهنگ كننده و تسهيل بخش ارتباطات درون سازمان ياد كرد . واحدي كه مي تواند با نظارت بر فراگردهاي ارتباطي درون سازمان و تعاملات بيرون سازمان نسبت به شناسايي نقصهاي موجود و ارايه راهكارهاي لازم به مراكز تصميم گيري سازمان اقدام نمايد

1 زندگي و انديشه بزرگان جامعه شناسي –لوئس كوزر –محسن ثلاثي

هچنان كه سيما،اندام،و لباسمان را در آينه برانداز مي كنيم و اگر آن را آراسته و برازنده تشخيص دهيم خرسند مي شويم و در غير اين صورت نا خرسند ؛ در ذهن ديگران نيز به گونه اي تخيلي برداشتي از ظاهر ،رفتار ،اهداف،كردار،شخصيت و دوستانمان داريم و به صورتهاي گوناگون از اين برداشت متأثر مي شويم .

كولي ضمن بيان فوق چنين استدلال مي كند ك خود يك شخص از رهگذر تبادل او با ديگرا ن رشد مي يابد و خاستگاه اجتماعي زندگي وي از طريق نشست و برخاست با ديگران پديد مي آيد .به نظر چالرز هورتون كولي آگاهي يك شخص از خودش بازتاب افكار ديگران درباره خودش است .پس به هيچ روي نمي توان از خودهاي جداگانه سخن به ميان آورد .

از نگاه كولي مفهوم خود آينه سان از سه عنصر اصلي ساخته مي شود :بخش اول اينكه ظاهر ما به نظر ديگران چگونه مي آيد دوم اينكه داوري ديگران از ظاهر ما چيست و سوم اينكه  اين نگرش چه احساسي از خود براي ما پديد مي آورد ؛ غرور يا سرشكستگي .خود در يك فراگرد اجتماعي ميتني بر مبادله ارتباطي پديد مي آيد و در آگاهي شخص منعكس مي شود .

مفهومي را كه كولي تحت عنوان خو د آينه سان بيان مي كند هريك از ما در زندگي فردي و سازماني خود با آن مواجه هستيم كه االبته در زندگي فردي ملموس تر است و چه بسا بسياري از تصميمات ما در زندگي بر پايه برداشت هاي ذهني كه ديگران از ما دارند يا ما از ديگران داريم ،استوار است .دركاركرد يك  سازمان نيز توجه به خود آينه سان به كار مي آيد ؛نوع نگاه مخاطبان به سازمان و برداشتهايي كه از فعاليتهاي سازمان دارند و يا ميزان تبادل و تعامل سازمان با مخاطبان و يا با ساير سازمانها و در نتيجه بازخور و به گفته كولي بازتاب فعاليتهاي سازمان در اثر اين تعاملات "خودآينه سان سازمان" را شكل مي دهد

طبيعتا براي دستيابي به خود آينه سان سازمان كه حاصل تعامل با گروههاي مختلف  مخاطبان مي باشد راههاي گوناگوني را بايد طي كرد كه در اين مجال جاي بحث آن نيست .همچنين براي آگاهي از اين تعامل نيز راههاي علمي و غير انتزاعي وجود داردكه به اساني مي توان به آن دست يافت . نا گفته نماندكه روابط عمومي هر سازمان هم در شكل دهي اوليه و هم در دست يابي به عنصر سوم آن نقش برجسته اي دارد و بهتر آن است كه روابط عمومي هر سازمان را خود آينه سان آن سازمان بدانيم

قصد دارم طي چند مطلب كوتاه به برخي از زواياي زندگي بزرگان ارتباطات با بهره گيري از كتاب ويلبر شرام با عنوان بزرگان علم ارتباطات  بپردازم در اين مورد به زندگي چارلزهورتون كولي پرداخته مي شود

كولي يك محقق آمريكايي بود كه طي سالهاي 1864تا 1929 ميلادي زندگي مي كرد او كتابي را در سال 1909 با عنوان سازمان اجتماعي منتشر كرد به عقيده او از طريق ارتباطات است كه ما به پيشرفتهاي بهتر دست مي يازيم .چهره هاو طرز گفتگوي همكاران ما ، نامه ها ،سفر،هنر هاو مانند آن .در واقع با بيدار نمودن افكار احساسات و هدايت آن مجرايي صحيح شكل مي گيرد كه چارچوب لازم براي رشد محرك هاي ضروري جهت تعالي بشر فراهم مي گردد. 

وي نظام ارتباطي را نوعي ابزار و يك اختراع توسعه يافته مي داند كه زندگي هر شخص يا نهادي را تغيير مي دهد او ارتباطات را حاصل سازمان يافتن عناصري چون ادبيات ،هنر و مجموعه نهادهايي مي بيند كه واقعيت خارجي داشته و با ساختار فكري قابل مشاهده هستند تا حدي كه برزندگي واقعي انسان ها تأثير مي گذارند . نمادها ،سنن ونهادها همگي از ذهنيت انسان نشأت گرفته اند و از سر منشا اصلي خود فاصله زيادي دارند بنابراين به كنش متقابل مي پردازند و از طرف ديگر نيز مورد كنترل قرار مي گيرند و تحريك ،توسعه و تثبيت مي شوند تا آن كه هيچ توصيه بيداركننده اي پا به عرصه ظهورنگذارد .

كولي همچنين در زمينه اقتصاد سياسي از نظريه پردازان اين رشته به شمار مي رود و در سال 1894 رساله دكتراي خود را با عنوان نظريه حمل ونقل ارايه داد